|
Mijn verhaal:
Begin 2003 ben ik met mijn vriendin vertrokken naar Shanghai voor een periode van 2 jaar (vanwege uitzending via werkgever). China is een groot land met vele mogelijkheden, met een werkelijk fantastische keuken. In het noorden van het land stevige spicy gerechten, in de kuststrook bij Shanghai een heerlijke zoete keuken, met in de binnenlanden van Shechuan zeer scherpe chili gerechten. In niets doet een Chinees in Shanghai denken aan het Chinese eten bij de Hollandse Chinees. Elk restaurant heeft zeer veel verschillende gerechten met zeer uiteenlopende vreemde ingrediënten. Anyway ons favoriete restaurant was "1221", waar de uitbater ons trots vertelde dat zij geen MSG in het eten gebruikten. Achteraf gezien had ik mijn lichamelijke klachten beter kunnen duiden. Zo werd ik regelmatig (1 tot 2 keer per maand) 's nachts wakker met een zeer droge mond en ogen en een onregelmatige en zeer "intensieve" hartslag. Vaak ging dit gepaard met vreemde dromen en soms nachtmerries. Aangezien we echter veel in airconditioned gebouwen verbleven, en de lucht in Shanghai ook niet echt schoon te noemen is, en we verder ook redelijk wat alcohol nuttigden, legde ik nog niet snel de link naar ons voedsel. Het kan natuurlijk wel eens gebeuren dat je diarree krijgt in het buitenland, de kruiden zijn immers anders dan thuis en misschien was het vlees ook wel niet goed meer. Verder is de hitte daar natuurlijk ook niet echt lekker, het is er 's zomers zeer vochtig met temperaturen boven de 40 C. Dit heeft natuurlijk ook zijn weerslag op je lichaam. Uiteindelijk hebben we ons er die 2 jaar wel doorheen geslagen. Dat er af en toe een stevige hoofdpijn aan te pas kwam, wat hartritmestoornissen, keelpijn etc had natuurlijk te maken met die vieze lucht en de stress. Dit idee werd bevestigd toen we weer in ons mooie groene schone Nederland terugkeerden. Schone lucht: problemen weg! Totdat ik 2 maanden later weer voor een korte reis terug moest. Ik keek er al wat tegenop (ik kan na 2 jaar geen Chinees eten meer zien), dus bepakt en bezakt met Liga's en ander westers voedsel op naar Shanghai. Verrek, na het eten van die gerechten bij de Thai werd ik 's nachts om 3 uur wakker met een hartslag van rond de 150. Dat dit geen jetlag was merkte ik dus snel genoeg. Thuisgekomen herinnerde ik me pas de overeenkomst tussen de klachten die ik eerder had met de klachten tijdens deze trip. Toen ik een week later na het eten van een Nederlandse zak paprika chips wederom hartkloppingen kreeg, wist ik het zeker. Ve Tsin, ofwel E621 ofwel MSG was de oorzaak van deze klachten. Een vaak gehoord argument van mensen zonder problemen : MSG kan die problemen niet veroorzaken, immers dan zouden alle Chinezen toch ook hoofdpijn hebben ? Ik kan je 1 ding verklappen: elke Chinees weet van de gevolgen van overmatig gebruik van Ve Tsin. Er zijn zeer veel Chinezen met hartklachten, oogproblemen, maag- en darmkanker etc. Bij een rondvraag onder Chinese collega's was het iedereen duidelijk dat je er wel eens hartproblemen van kan krijgen. Dat het ook carcinogeen is dat vertelt niemand ze echter. Uitzondering misschien dan in Singapore, waar je ook steeds vaker "No MSG" in de restaurants ziet. Ander argument: natuurlijk er zijn altijd mensen die allergisch zijn voor één of ander stofje. Ik kan je vertellen, ik heb afgezien van een enkele keer gips om mijn been nooit medische problemen gekend. Ik ben gezond en nergens allergisch voor. Nu mijn lichaam het intolerantie-niveau voor E621 ofwel natrium-glutamaat ofwel hydrolized protein heeft bereikt (want een allergie kan ik het niet echt noemen), ben ik ook gevoeliger geworden voor het gebruik van aspartaam. Na het drinken van diet-soda of eten van suikervrije kauwgom krijg ik een licht hoofdpijn (gelukkig valt dat nog wel mee). Aspartaam (E951) is ook zeer populair in China, en kan gezien worden als een zusterstofje van MSG. Mijn verblijf in China heeft mij in ieder geval gewaarschuwd: We worden langzamerhand vergiftigd door het toevoegen van verslavende neurotoxinen in ons voedsel. Dit alles om ons meer te laten eten van hetzelfde. De EU kijkt toe, immers op basis van de (omstreden) FDA onderzoeken is er blindelings een goedkeuring gegeven aan het ongelimiteerd gebruik van E621 in ons voedsel. Het zit momenteel in echter zoveel produkten, dat het gemakkelijker is om er intolerant voor te worden, aangezien de doseringen oplopen. Dit geldt voor elke Nederlander. Ik ben bang dat na mij er nog velen zullen volgen, en ik hoop dat ik niet teveel hersenschade heb opgelopen. Succes bij het bannen van E621 uit je eigen voedselketen. Met vriendelijke groet, R. K.
|