van: Debby
datum 23 oktober 2009

Al 6 jaar heb ik last van msg intolerantie. Het begon zoals velen met ziek worden na een bezoekje aan de Chinees. Overgeven, misselijk en moeite met mijn concentratie. Ja, dan maar even ergens anders gaan uit eten, je hoort zoveel verhalen over de Chinees (denk je dan). Op een dag stond ik zelf soep te maken en ik neem een slok van de roerlepel om te proeven (hierop zat nog een kwart bouillon blokje) en ik zak compleet in elkaar op de vloer. Van deze dag is mij weinig bij gebleven, ik weet alleen nog dat ik naar de bank ben gekropen met mijn armen, mijn benen deden niets meer en mezelf op de bank heb gehesen. 1 keer ben ik bijgekomen om weer terug naar de keuken te kruipen om het fornuis uit te zetten. S’avonds heeft mijn man me gevonden op de bank en verder ben ik bijna 3 weken ziek geweest.

Mijn geluk is dat mijn toenmalige dokter mij erop wees dat het msg intolerantie kon zijn, hij had er pas net iets over gelezen en wist er zelf niet veel van. Zelf heb ik hierdoor dus geprobeerd om aan informatie te komen, op Internet was er toen der tijd nog niet zo heelveel over te vinden, wel gelukkig mensen met soortgelijke klachten. Tevens heb ik informatie aangevraagd bij het voeddingscentrum. Van deze instantie kreeg ik wel de omschrijvingen van alle E600 nummer en in welke producten deze stoffen in te vinden waren. Er stond niets in over giftigheid en overgevoeligheid hiervan.

Mijn arts heeft mij toch ook nog doorverwezen naar het Ziekenhuis naar de maag, lever, darm arts. Deze verklaarde mij gezond met de volgende uitspraken: het zal wel tussen je oren zitten, je bent er bang voor om het te eten, vermijd het maar eens een paar weken, en dan kan je het weer gewoon eten. Wat denk je dan... oké het zal dan wel zo zijn, maar ik was ondertussen panisch benauwd om een kant-en-klare maaltijd te eten. Toch gedaan en weer ziek: overgeven, misselijk, duizelig, langzaam met spraak etc.

Tussen de oren of niet, het zal wel… ik kan toch niet zo’n heftige lichamelijke reacties krijgen van alleen gedachten? Ik deed er alles aan om e621 te vermijden, maar iedereen om je heen is een beetje sceptisch. Ze willen je wel geloven maar door het oordeel van de M\L\D arts en het feit dat zij er zelf geen last van hebben waren er toch vraagtekens. Maar na een reactie van soepenvlees verwerkt in een pizza, waren voor mij en mijn familie alle twijfels weggevaagd. Hoe kon het immers dat ik absoluut niet wist dat het er in zat en er toch zo ziek van werd. Het tussen je oren kwestie was van de baan.

Met de jaren leerde ik waarop ik moest letten en soms gebeurde het me toch nog om ziek te worden. Ik merkte wel dat ik er steeds heftiger op reageerde: zeer zware buikpijn, maagsteken, hartkloppingen, hoofdpijn en totaal van de wereld zijn, maar het varieerde steeds. Dit maakt het dus ook zo moeilijk om het voornamelijk voor mijn werk te verklaren wat er met mij aan de hand is. Logisch natuurlijk dat je reacties krijgt van bijvoorbeeld: Ja. Lekker makkelijk als je weer eens thuis wil blijven dan hoef je alleen maar iets te eten. Gelukkig veranderde deze reactie door het inzien dat ik echt al het eten met msg pertinent weigerde en heel erg mijn best deed om niet ziek te worden. Nu tonen ze er begrip voor zonder dat ze enige medische bevestiging van mijn intolerantie hebben gekregen.

 In de begin jaren vond ik het een last om msg intolerantie te hebben. Het is vervelend met etentjes en leuke personeels en vrienden uitjes. Nu na twee prachtige kinderen zie ik het als een Godsgeschenk. Mijn kinderen, mijn man, ik en langzaam mijn familie zullen gezonder door het leven gaan. Het vergt wat aanpassingen en ik weet dat het vast en zeker eens kan voorkomen dat mijn kinderen het zullen gaan binnenkrijgen dat is helaas onvermijdelijk. Ik zal ze toch zoveel mogelijk moet onderwijzen wat die “rotzooi”(tevens aspertaam en andere zoetstoffen) met ons lichaam doet.

Nu na die 6 jaar is het zo dat ik dit verhaal aan het typen ben na weer een reactie, maar dan van alleen het inademen van lucht waarin zeer zeker de msg in aanwezig was. Ik vind dit zelf ook heel raar… Ik had wel al vaker hoofdpijn bij bv. een bbq, maar een half jaar geleden na een bezoek aan een frituur (natuurlijk alleen frites bestellen) werd ik onwel in de zaak. Nu is op mijn werk een situatie veranderd waardoor ik ook gisteren in aanraking ben gekomen met frituur lucht. Ik ben tot 3 keer toe door mijn benen gezakt en had veel moeite met mijn verhaal te doen. Stond te bibberen en had een druk op de oogkassen. Ze hebben me naar huis moeten brengen, ik kon niet meer zelf rijden.

 Nu ga ik dus weer aan mezelf twijfelen, is het nu weer een reactie? Het lijkt er verdorie heel erg veel op. Ik ben vandaag heel licht in mijn hoofd, zweverig en niet in staat om überhaupt iets te doen. Een machine was aanzetten zorgt weer voor duizeligheid. Ik vermoed dat het een combinatie is van veel aan het hoofd, zelf mijn kind nog voeden, vermoeidheid en door die lucht in te ademen, lokt het tot reacties uit. Het kan natuurlijk ook iets anders zijn… Vandaag ga ik naar mijn nieuwe arts met de hoop dat er nu misschien iemand in het medisch circuit is die iets met mijn verhaal kan. Niet om genezing te zoeken, maar om een bevestiging te krijgen voor mijzelf en ik ben het mijn werk (vind ikzelf) verschuldigd.

Is er iemand anders die ook klachten heeft van het inademen van msg bevattende lucht? Laat het dan even graag weten door ook je verhaal te doen.

Debby